واژگار

استادکار

فارسی
کسی که به عملی اشتغال دارد که نیازمند چربدستی و مهارت بسیار است
”تاریخ معماران را می‌توان چون تاریخ تحول پیشه‌ورز به معمار تحصیل‌کرده (آرشیتکت) مطالعه کرد. به معماران جدید استادکار یا پیشه‌ورز نمی‌گویند.“
«واژه‌نامه‌ی نوروزگان»
کسی که در یکی از پیشه‌های ساختمانی، مانند گچ‌کاری یا کاشی‌کاری، به مرتبه‌ی استادی رسیده باشد
”اصطلاح استادکار معمولاً درباره‌ی عوامل معماری سنّتی به‌کار می‌رود.“
«واژه‌نامه‌ی نوروزگان»
«فرهنگ مرزبان - معروف»
عنوان استاد صنایع‌دستی در قرون‌وسطا
«فرهنگ مرزبان - معروف»
«واژه‌نامۀ راه و ساختمان و معماری»
«واژه‌نامۀ راه و ساختمان و معماری»
مترادف است بافا افزارمند
مترادف است بافا کارگر ماهر
مترادف است بافا پیشه‌ورز
مترادف است بافا سبک استادکاری