composition (n.) late 14c., composicioun, "action of combining," also "manner in which a thing is composed," from Old French composicion (13c., Modern French composition) "composition, make-up, literary work, agreement, settlement," and directly from Latin compositionem (nominative compositio) "a putting together, connecting, arranging," noun of action from past participle stem of componere "to put together, to collect a whole from several parts," from com "with, together" + ponere "to place" (past participle positus).
کل منسجمِ حاصل از ترکیببندی (۱) در اثر معماری و هنر
”ترکیببندیِ خانهی آبشار فرنک لوید رایت از آمیختگی این بنا با طبیعت، در عین جدایی از آن، حکایت میکند.
ترکیببندی و هیئت تقریباً هممعنایند، اما سیاق کاربردشان با هم فرق دارد؛ به این نحو که ترکیببندی بیشتر ناظر به کلیتی است که به تفسیر و فهم یا ذوق و التذاذ درمیآید و هیئت بیشتر ناظر به کلیتی است قابل بحث و تحلیل، بهویژه تحلیل ساختاری.“
نوعی از مواد مرکب در تزیینات معماری که از اواخر سدهی هجدهم در انگلستان، و سپس جاهای دیگر اروپا، رواج یافت و متشکل بود از دو یا چند ماده از قبیل گچ سفید و صمغ و آهار
”در لندن دهههای ۱۷۷۰ و ۱۷۸۰، از کامپوزیشن برای قالبگیری تزیینات گچی بهوفور استفاده میکردند.“
”واژهی تصنیف/ انشا/ سُرایش را دربارهی آفرینش یا ایجاد آثار ادبی و موسیقایی به کار میبرند که مادیت آنها کمتر است؛ نه آثار نقاشی و مجسمهسازی و معماری، که ماده در آنها اهمیت و حضور بسیار دارد.“