configuration (n.) "external form or shape resulting from the disposition and arrangement of parts," 1550s, from Late Latin configurationem (nominative configuratio), noun of action from past-participle stem of Latin configurare "to fashion after a pattern," from assimilated form of com "with, together" + figurare "to form, shape," from figura "a shape, form, figure" (from PIE root dheigh- "to form, build").
سامانِ عمدتاً ناملموس اجزا و عناصر اثر معماری و هنر از آن حیث که بر اساس آن، الگو یا ساختار یا فرمی پدید آمده است که میتوان آن را تحلیل کرد
”ترکیببندی و هیئت تقریباً هممعنایند، اما سیاق کاربردشان با هم فرق دارد؛ به این نحو که ترکیببندی بیشتر ناظر به کلیتی است که به تفسیر و فهم یا ذوق و التذاذ درمیآید و هیئت بیشتر ناظر به کلیتی است قابل بحث و تحلیل، بهویژه تحلیل ساختاری.
هیئت در معماری نظیر صور فکلی در اخترشناسی است.“