”ایوان مساجد دورهی صفویه دارای چفتهی تیزهای/ چفتهی جناغی است. | در معماری گوتیک، نوعی از قوس تیزهای/ قوس جناغی معمول بوده است که در فارسی به آن قوس نیشتری میگویند. ویژگی این قوس این است که، برخلاف قوسهای تیزهای متداول در معماری سنتی ایران، هر لنگهاش فقط متشکل از یک کمان است.“