”در معماری گوتیک، نوعی از قوس تیزهای/ قوس جناغی معمول بوده است که در فارسی به آن قوس نیشتری میگویند. ویژگی این قوس این است که، برخلاف قوسهای تیزهای متداول در معماری سنتی ایران، هر لنگهاش فقط متشکل از یک کمان است.“
نوعی از قوس نیشتری که مرکز کمان هر لنگهاش در تراز پاکار، اما بیرون از دهانه، واقع است
”از آنجا که مرکز کمان در قوس نیشتری تند در بیرون از دهانه قرار میگیرد، شعاع آن، و در نتیجه خیز قوس، بیشتر از قوس نیشتری همبر است. | قوسهای بسیاری از کلیسیاهای گوتیک در فرانسه و انگلستان، مانند رنس و شارتر و یورک مینستر، از نوع قوس نیشتری تند است.“